بسم الله الرحمن الرحیم

چند صباحی است که از عمروبلاگ می گذرد،تصمیم گرفته بودم که دریکی از اولین پستهایم شعری از مرحوم محمد امینی پینوندی را زینت بخش این وبلاگ کنم،شاعری که درجستجوی حقیقت بود ورفته بود تا بیابد خدایش را، ودنبال چیزی می گشت که می دانست......،نه دنبال شهرت بود ونه دنبال نانی به هوای شعرش وبرای دل خودش شعرمی گفت،حتی نوشته ها وشعرهایش را به کسی نشان نداد،گویی راضی به انتشار آنها هم نبود.

اما پینوندی های زیادی دوست دارند که راجع به ایشان بدانند وشعرهای بیشتری از ایشان بخوانند،ودرنظرات خصوصی وعمومی خود وهمینطوردرایمیلها از بنده خواسته اند که زندگینامه ایشان را بر روی وبلاگ بیاورم،که البته من نمی توانم این کار را انجام دهم،چون اجازه ای ازطرف خانواده ایشان ندارم،واگرهم از اشعارایشان در وبلاگ استفاده می شود با شناختی که از خانواده ایشان دارم برمن خرده نخواهند گرفت و احساس وظیفه نیز می کنم،به هر حال تنها کاری  که درحال حاضرمی توانم انجام دهم این است که کتاب مجموعه اشعار ایشان به نام"حکایت آدم این خانه" را معرفی کنم تا بتوانید آن را تهیه کنید،البته چاپ اول این کتاب درسال 1378 توسط انتشارات مشتاق به تعداد 2000 جلد منتشر گردیده است. دراینجا نیز یکی ازاشعارزیبای ایشان را برای شما می آورم.

«..........»

اگر به جستجوی حقیقت می روی

دوستِ من

قطره کافی ست تا دریا بشناسی

اگربه جستجوی نان بودی دوستِ من

بوی آن را بجوی

وبردرگاه هردکانی

طعم آن رافریاد کن

اگربه جستجوی خویشتن می روی

دوستِ من

با خویشتن سرود عشق را

آواز کن

آنچنان که شادابی را

غروررا واعتماد را

درکاسهٴ شکسته ای

جستجوکنی

اگر به جستجوی حقیقت می روی   دوستِ من!

با سلام

باخبر شدیم یکی از اهالی باصفای پینوند روز گذشته دارفانی را وداع گفت،مرحوم هادی رحمانی پینوندی که چند سالی است در بستر بیماری بود روز گذشته از دنیا رفت،ازهمین جا به فرزندان ایشان وهمچنین تمامی اهالی روستای پینوند تسلیت عرض نموده و از خداوند برای ایشان طلب آمرزش داریم،خدایش بیامرزد.

با سلام

در سرزمین دیلمستان واشکور همانند سایر نقاط ایران چهارشنبه آخر سال مراسم چهارشنبه سوری با شکل وشمایل خاصی برگزار می شده است وبیشتر پریدن از روی آتش مرسوم بوده است،که در زبان محلی به آن کوکو چارشنبه می گویند.به هر حال در مورد چهارشنبه سوری مطلب زیبایی را مطالعه کردم که خواندنش خالی از لطف نیست، از آن لذت بردم وبرای استفاده و مطالعه دیگر دوستان آن را در وبلاگ قرار دادم.

سور به معناى میهمانى و جشن مى باشد و اما چرا 

چهارشنبه سورى و چرا آتش برافروختن و چرا از روى آتش پریدن؟ 

 براساس سروده هاى پارسى، حکیم فردوسى:

 سیاوش فرزند کاووس شاه در هفت سالگى مادر را از دست مى دهد.

ادامه مطلب

از آنجا که دانستن خواص داروئی گیاهان ومحصولات کشاورزی می تواند در برنامه ریزی برای تغذیه مناسب و زمان استفاده آن کمک کرده وهمچنین برای رفع یکسری امراض نیز مناسب می باشد برآن دیدیم که خواص ومضرات محصولات ییلاقی مخصوصا روستای خودمان رو بیان کنیم،از دوستان خواهشمند است در صورت داشتن اطلاعات بیشتر در رابطه محصولات ذکر شده وسایر محصولاتی که راجع به آنها اطلاعاتی دارند ما را راهنمایی کنند،با کلیک بر روی نام هر محصول می توانید اطلاعات مربوطه را مشاهده نمایید.

امید که مفید واقع شود

فندق         گردو        گل گاو زبان

آهای خونه خا بیرون بیه

اروس گوله بیاردیم

جون ودله بیاردیم

اروس کی شه پیربابو شه

پیربابو زحمت بکشه

به نزدیکی نوروز که می رسیم کم کم عمونوروزها وحاجی فیروزها به کوچه وخیابان می آیند وخودنمایی می کنند وما با دیدن آنها آماده شروع دوباره ای می شویم وبه این فکر می کنیم که سال نویی آغاز خواهدشد وفصل سرد زمستان جای خود را به بهار دل انگیز خواهد داد وطبیعت جانی دوباره خواهد گرفت.

عمونوروزدرکشورما وهمه کشورهای فارسی زبان به یاد آوربهارهای زندگی مان است،عمو نوروز پیام آورشادی است،مژده رسیدن بهار را می دهدهمانطور که بابانوئل نمادی از رسیدن سال نوی میلادی است صدالبته آغاز سال نوی آنها  مصادف با تولد حضرت عیسی بوده و در اوایل فصل زمستان می باشد.

اما آیا پیربابا را کسی می شناسد؟ وآیا کسی میداند درروزگارانی نه چندان دور پیر بابا ونازخانم برای پدران  ومادران مان یادور بهار و طراوت و شادمانی بودند و نوید سال نو را می دادند ولی حالا دیگر پیربابا انگار نیست،مرده و دیگر نمی آید وهیچکسی هم نیست  تا برایمان یادآور بهار ورسیدن سال نویمان باشد.زمانی پیربابا(پیربابو) در میان مردمان گیلان ومازنداران مخصوصا دردیلمستان واشکور(شرق گیلان وغرب مازندران)یادآوررسیدن بهار و پایان سختیهای زمستانهای سرد ییلاقی بود،پیربابو می آمد ونوید بهار می داد و باغول دعوایش میشد سر نازخانوم(سال نو)،آری زمانی اروس گوله می آوردند تا اهالی همه باخبر شوند ازرسیدن بهارو آن را در نزدیکی خود حس کنند.اروس را دورتا دور آبادی می چرخاندند واینقدر سروصدا می کردند تا همه اهل آبادی بیدار شوند برای دیدن اروس ودعواهای پیربابا وغول به جلوی درب خانه هاشان بیایند وهدیه ای ناچیزبه رسم ادب به اجرا کنندگان مراسم بدهند.

ادامه مطلب